30 december 2022

 

 

Inmiddels scharrelen er drie kippen door de ren. Nummer 4 vloog de 1e dag direct weg. Ze keerde nog een paar keer terug, maar liet zich niet meer vangen. Nu al een paar dagen niet gezien. Dus drie kippen, waarvan één bekend is om het leggen van groen/blauwe eieren. Er liep ook nog een rat rond maar die is gister gevangen en door George ergens buiten het dorp weer vrijgelaten. Ondertussen blijft Anita bezig in de tuin. De tuin is groot en er is veel achterstallig onderhoud en dat maakt het resultaat ook direct zichtbaar.Zo gaan we langzamerhand richting het einde van het jaar, dat toch weer werd gedomineerd door Covid, naast de immens tragedie in de Oekraïne (over zinloze oorlogen gesproken ...). Op dit ogenblik zijn de ogen gericht op China, alwaar de leiders, onder druk van toenemende protesten door de eigen bevolking, Covid van het ene op het andere moment tot "een gewoon griepje" hebben verklaard. Na jaren strikte en strenge beperkingen, is alles opeens vrijgegeven. En dat in een land waar de vaccinatiegraad laag is; de verstrekte vaccinaties onbetrouwbaar en Covid weer steeds meer slachtoffers maakt. De wegen van totalitaire regimes zijn duister en zelden aangenaam. 

Ook in NZ en Nl is het virus actief, dus tegelijkertijd zowel in de zomer als in de winter. In Nl op mijn werk is men ook geconfronteerd met een uitbraak van het virus. Gelukkig, zo begrijp ik, is deze uitbraak weer op haar retour. Het heeft al veel gevraagd van een organisatie dat door alle Covid-ellende, op haar achterste benen loopt.Laten we hopen dat het virus in 2023 minder actief zal zijn, alhoewel de signalen niet gunstig zijn. Naast Covid is ook het griepvirus bezig om zich heen te grijpen. Het is niet moeilijk om somber te worden over al deze uitbraken en de gevolgen hiervan.

Ik begin nu toch echt mijn eigen omgeving te missen: de kinderen, kleinkinderen, de tuin, mijn werk, het ApGen. We genieten van de foto's en filmpjes, maar het blijft op afstand. Dit zal ons lot blijven: heen en weer geslingerd worden tussen onze kinderen in NZ en die in Nl. 

Vanmorgen vloog een koppel duiven rondjes boven de tuin. Met regelmaat hoorde ik een vreemd geklapper. Steeds bleek er één duif omlaag te tuimelen, soms vele meters en enkele keren maakte het beestje zelfs een koprol in de lucht. Vervvolgens begon ze weer te vliegen en haakte aan bij de groep. Niet veel later begon een andere duif te tuimelen. Dit hielden ze half uur vol.

Feitelijk maak ik momenteel twee reizen. Het pad van dat 2e is mij bekend maar ook hier verbaas ik mij over de vergezichten. Het betreft het evangelie van Thomas en de leer van de Gnosis. Op een wonderlijke manier roept het veel herkenning bij mij op en toch lukt het niet om het boek in één keer uit te lezen. Steeds leg ik het weg, soms dagen, om de teksten te laten indalen. Ik neem me voor om hier, eenmaal thuis, in mijn blog "Ik ben apostolisch!" meer aandacht aan te besteden. In mijn lijf verbinden de denksystemen van het gnosisme en het ApGen zich steeds meer met elkaar.