18 december 2022 - 2

 De weersvoorspellingen zijn niet best: regen, heel veel regen en onweer. We besluiten om toch naar de kust te rijden. In Coromandel Town zou een treintje ons een uur lang door het woud trekken, naar de top van een berg. 

De weg bleek fascinerend mooi. We volgde de grillige lijnen van de kust en bovendien klommen we regelmati omhoog, zoat we konden genieten van weidse uitzichten. 

Het treintje bleek een wrakkig en zelf gemaakt geheel, zo'n 40 jaar oud. Dit vergeten we al snel door de wonderlijke tocht omhoog. De bouwer van het geheel bleek samen met een pottenbakker te hebben gewerkt. De laatste heeft het hele traject volgezet met zelf gemaakte beelden en ook de verschillende (tunnel)wanden langs het spoor waren kunststukjes van tegeltableaus. Dit alles gecombineerd met de schoonheid van de berg, haar vergezichten en de woestheid van het woud. 

Doordat het zondag was, bleek het onderweg en in de stadjes erg rustig. George vertelde dat met name de "eilanders" (oorspronkelijke bewoners van Fiji, Samoa en andere eilandengroepen in Ocenanië) erg gelovige mensen zijn. Zij vullen op zondag nog steeds de kerken. De westerlingen en aziaten hebben de kerken echter massaal verlaten. 

Maar goed, de zon lokte en het duurde dan ook niet lang of wij lieten onze zonden afspoelen in het zoute water van de Pacific.