17 december 2022

 De berg Te Aroha is verdwenen in een dikke mist. Ik hoor vogelgeluiden en de geluiden uit het ontwakende huis. Ergens klinkt een motor.Verder is het stil. Ik zit buiten met een kop koffie en een mok weetabix. Het is droog, alhoewel er veel vocht in de lucht hangt. George, gisternacht begonnen met een schoonmaakbaan in een kippenfabriek, heeft na deze nacht besloten dat het werk niks voor hem is: hij wil bij ons zijn in de weken dat we bij hen zijn en door deze baan zou hij iedere nacht moeten werken. Hij is dus thuis en zorgt vanmorgen voor Luna. Het was ook gister erg warm en vochtig. We wandelden deze eerste dag met Petra naar het centrum. Bij de oversteek over de rivier, zagen we dat deze flink buiten zijn oevers was getreden. Dit door de overvloedige regen die de afgelopen weken is gevallen in deze omgeving. 

Te Aroha is een typisch dorp zoals je deze overal in Nieuw Zeeland aantreft.: rommelig (in onze Holandse ogen), een brede straat met aan weerszijden winkeltjes. Het voetgangersgedeelte voor de winkels is altijd overdekt. Het doet een beetje denken aan de beelden die we kennen van de Wild West stadjes in Amerka in de westerns. Aan de rand een grote supermarkt. Een schoonheidscommissie bestaat hier niet, dus wordt er van alles door elkaar heen gebouwd. Opvallend is dat er vrijwel nergens een verdieping op de huizen en boven de winkels wordt gebouwd, alles is laag. Mensen leven hun eigen leven, maar zijn onderling wel betrokken als dat nodig is. Deels komt dit nog voort uit het (afnemende) kerkelijk leven, deels omdat je nu eenmaal met elkaar in dit dorp woont.

Er lijkt hier veel verborgen armoede te zijn, als ik de vaak slechte staat van onderhoud van de (veelal) houten huizen zie. Ook de auto's, veelal Japans en Koreaans (nauwelijks Europese merken), zijn vaak oudere modellen. In de supermarkt is wel vrijwel alles te krijgen.

De lucht is bezwangerd met het geluid van cicaden. Het geluid doet denken aan een brommertje dat met grote uithalen start. Veel mussen en, tot mijn verbazing, puttertjes. Ook veel onbekende vogels. Veel groen, ook rondom de (altijd vrijstaande) huizen, alhoewel men over het algemeen niet veel werk maakt van de tuinen: gras en een smalle border. Ook staat er rondom de huizen veel rommel en auto's.

Te Aroha is van oorsprong een goudzoekersdorp en er schijnen nog mijngangen te zijn in de bergen in de omgeving. Ook zijn er thermische baden, maar dit wordt commercieel nauwelijks uitgebuit. Dit gaat w.s. wel veranderen, aldus Petra. De meest verhitte politieke discussie gaat over het water. Op dit ogenblik verzorgt ieder dorp (community) haar eigen watervoorziening, maar de regering is voornemens dit in heel Nieuw Zeeland te centraliseren. Hier is veel verzet tegen en je ziet dan ook overal borden "Stop 3 Waters".

Weinig over Covid, alhoewel in Auckland weer stevige uitbraken plaatsvinden. Op een herdenkinsbordje bij de ingang van het dorp worden de "slachtoffers en helden van de zorg van de COVID-crisis" herdacht. Het nabijgelegen parkje is ter erde van hen ingericht. Door de regen is het park echter volledig ondergelopen.