14 januari 2023

 

De laatste volle dag in Nieuw Zeeland. We maken er maar geen drama van, maar besluiten om samen een aardbeienboerderij te bezoeken, waar ze ook lekker ijs hebben. Dat bleek dus een ruim uur rijden: Anita en ik kunnen nog niet erg wennen aan de afstanden. Een uurtje rijden is hier gewoon niks en als je hier anders over denkt, tja, dan kom je ook nergens. 

Het is fijn om zo nog even ontspannen met elkaar op te trekken en te genieten van Maeve en Luna. Luna blijkt de doos aardbeien nog lekkerder te vinden dan het ijsje en de vruchten verdwijnen dan ook achter elkaar in haar mond. 

Terug naar Te Aroha, maken we een flinke omweg om nog een keer te genieten van de prachtige omgeving. George zoekt met de auto een weg die precies op de grens ligt van het laagland en waar de bergen beginnen. We hebben het allemaal al een keer gezien, maar onze ogen kunnen niet wennen aan al die schoonheid. We gaan dit zeker missen, juist omdat het zo onlosmakelijk verbonden is met onze lieve kinderen hier.