1 januari 2023

 

Nieuwjaarsdag. De nacht slapend doorgebracht. Er is hier op nieuwjaarsnacht dan ook nauwelijks iets te doen.  Maar nieuwjaarsdag in Nieuw Zeeland, dat geeft perspectief: het is hoogzomer, de temperatuur buiten is 25 graden ... nieuwjaarsduik! Dus met elkaar op weg naar Waihi-beach, een tocht van een klein uur door de bergen. Bij aankomst was het rustig op het strand: er stond een stevige wind en de golfslag was dan ook flink. Anita en ik deden onze badkleding aan, zetten de Unox-mutsen op en doken de zee in. Een verrassend prettige ervaring: het water was warm en door de golfslag deinden we rustig mee met het aflatende tij. Wel merkten we een stevige onderstroom op. Op het strand waren twee vlaggen geplaatst en de bedoeling bleek dat we ons in zee zo ongeveer tussen deze twee vlaggen bewogen. Een strandwacht op een hoge stoel hield ook ons in de gaten. Dit had enerzijds te maken met de onderstroom, maar ook met de mogelijkheid van haaien: door het warme water werden er flink wat grote witte haaien vlak onder de kust gesignaleerd, op zoek naar vis. Een toevallige toerist zou echter niet worden versmaad. Ook wij hielden op onze beurt de strandwacht goed in de gaten.

Luna was zich van dit alles niet bewust: volkomen onbevangen holde zij naar de zee, nog net op tijd vast gegrepen door George. Uitgelaten speelden ze samen in de golven. Luna blijkt een echte waterrat te zijn, net als Petra als klein kind. Zonder enig besef van gevaar, werd genoten van deze nieuwe omgeving: zand, golven, schelpen. Zoveel om te ontdekken. Ook zonder enig voorbehoud werd op het strand contact gemaakt met andere kinderen en werden speelgoedjes gedeeld. 

Ondertussen liep het strand vol. Er bleek door een plaatselijke sportclub een sponsorrace te zijn georganiseerd, met name voor kinderen. Uiteraard kwamen ook de vaders en moeders aan de beurt. Het was eenvoudig, maar zeer plezierig vermaak waar het hele dorp voor uitliep, met de aanwezige badgasten. Het ademde een gemoedelijke sfeer.

Op de terugweg in Paeroa in een chinese take away een lunch bij elkaar gescharreld. De opzet was als volgt: op basis van de plastic bak die je meenam naar de kassa, werd een prijs gerekend. Vervolgens kon je via een buffet de bak volscheppen met waar je trek in had. Het smaakte nog goed ook.